Yağmurla Gelen Sabah Kayseri’nin gri sabahlarından biriydi. Penceremin önünde otururken, yağmur damlalarının cama vurduğu sesi dinliyordum. İçim bir tuhaftı; hem huzur hem boşluk vardı aynı anda. Kahvemi demliyordum, yanında bir çikolata olmalıydı. Ama o an aklıma gelen tek soru, “Çikolatayı kahveden önce mi sonra mı eklemeliyim?” oldu. Küçük bir ayrıntı gibi görünüyordu ama içimde garip bir kararsızlık uyandırdı. Kahve yaparken ellerim titriyordu. Her şeyin bir sıraya, bir düzeni olmalıydı, ama ben bu sırayı bir türlü bulamıyordum. Çikolatayı önce koyarsam belki kahve daha yoğun olurdu; sonra koyarsam ise tatlar daha yumuşak birleşirdi. İşte o anda fark ettim ki, hayat da bazen…
Yorum Bırak